สาส์นศิษยาภิบาลอาทิตย์ที่ 20 กรกฎาคม 2014

“สิ่งที่ทุกคนมี….เท่ากัน….”

ลูกา 19:12-13 12 เหตุ​ฉะนั้น​พระ​องค์​จึง​ตรัส​ว่า “มี​เจ้านาย​องค์​หนึ่ง​ไป​เมือง​ไกล เพื่อ​จะ​รับ​อำนาจ​มา​ครอง​แผ่นดิน แล้ว​จะ​กลับมา​13 ท่าน​จึง​เรียก​ทาส​ของ​ท่าน​สิบ​คน​มา​มอบ​เงิน​ไว้​แก่​เขา​สิบ​มิ​นา สั่ง​ว่า ‘จง​เอา​ไป​ค้าขาย​จน​เรา​จะ​กลับมา’ คำอุปมาข้างต้นคือคำที่พระเยซูคริสต์เจ้ากำลังตรัสถึงพระองค์เองที่เป็นเจ้านายที่ไปแดนไกล และจะกลับมาอีก สิ่งที่พระองค์ประทานให้กับสาวกของพระองค์ก็คือ เงินหนึ่งมินา  คำอุปมานี้ยังมีต่อว่า เงินมินาที่ให้กับทาสไปคนละหนึ่งมินานั้น ทาสแต่ละคนนำไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ นำผลกำไรกลับมาสิบเท่าบ้าง ห้าเท่าบ้าง แต่บางคนที่ไม่ได้ใช้เงินหนึ่งมินาอย่างมีประสิทธิภาพ ก็เอาไปฝังดินโดยไม่ได้ทำอะไรเลยกับเงินหนึ่งมินานั้น การถือครองเงินมินาเท่ากับคนอื่นแต่สูญเปล่า หากเราสำรวจสิ่งที่สาวกมีเท่ากันไม่ว่าจะยุคสมัยไหน สิ่งหนึ่งเห็นได้ชัดก็คือ เรื่องของเวลา  และในความเป็นจริงเราได้ยินเรื่องราวของคนที่ใช้เวลาอย่างมีประสิทธิภาพ ดูเหมือนเขามีเวลามากที่จะทำอะไรดีๆได้อย่างมากมาย ในขณะที่บางคนก็บ่นแต่ว่าไม่มีเวลา เวลาไม่พอ เวลา และก็เวลา ขอให้เรากลับมาสำรวจว่า วันๆหนึ่ง เราควรทำอะไร และไม่ควรทำอะไร และจงจัดเวลาที่จะทำสิ่งที่ควรทำ และขจัดสิ่งที่ไม่ควรทำ เพื่อไม่ให้เวลาที่มีเท่ากันสูญเปล่า หากไม่รู้ว่าจะทำอะไร ก็ถามคนข้างๆ คนรอบตัว พี่เลี้ยงฝ่ายวิญญาณและศิษยาภิบาลของท่าน อย่ารอช้า เพราะทุกสิ่งที่เรามี…เท่ากันมีเงื่อนของเวลา  ‘จง​เอา​ไป​ค้าขาย​จน​เรา​จะ​กลับมา’คือการเสด็จมาอีกในครั้งที่สองขององค์พระเยซูคริสต์เจ้าในฐานะกษัตริย์  พระองค์จะทรงทวงถามถึงสิ่งที่เราทุกคนมี…เท่ากัน…. ซึ่งเราไม่สามารถทักท้วงว่า พระเจ้าไม่ยุติธรรม หรือลำเอียงในการให้เวลาแก่ทุกคน ไม่มีใครมีเวลามากกว่าใคร หรือน้อยกว่าใคร แต่ทุกคนมี…เท่ากัน…เพียงแต่ว่า เวลาที่เรามีอยู่ เราได้ใช้ไปกับเรื่องอะไรบ้าง ที่ทำให้ชีวิตของตนเองดีขึ้น ชีวิตของคนอื่นดีขึ้น ทุกคนได้รับพระพรจากการใช้เวลาที่เราทุกคนมี…เท่ากัน… มีคนไม่น้อยใช้เวลาไปกับการทำลายสุขภาพของตนเองด้วยการกินดื่มแต่สิ่งที่เป็นพิษต่อร่างกาย ทำลายสมองด้วยการไม่ใช้สมอง  ทำลายความคิดด้วยการให้ทีวี เครื่องมือสื่อสารคิดแทน  ทำลายทรัพยากรด้วยการไม่บริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อภาพรวม แต่เพื่อตัวเองคนเดียว  และทำลายพลังงานต่างๆด้วยนิสัยที่รักความสะดวกความสบาย และทำลายความรู้สึกของคนรอบข้างด้วยการไม่ใส่ใจใครเลย นี่เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของการใช้เวลาที่เราทุกคนมี…เท่ากัน…แล้ววันหนึ่งเงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ก็จะมาถึง 2โครินธ์ 5:9-10 ​9 เหตุ​ฉะนั้น​เรา​ตั้ง​เป้า​ของ​เรา​ว่า จะ​อยู่​ใน​กาย​นี้​ก็​ดี​หรือ​ไม่​อยู่​ก็​ดี เรา​ก็​จะ​ทำ​ตัว​ให้​เป็น​ที่​พอ​พระ​ทัย​ของ​พระ​องค์​10 เพราะ​ว่า​จำเป็น​ที่​เรา​ทุก​คน​จะต้อง​ปรากฏ​ตัว​ที่​หน้า​บัลลังก์​ของ​พระ​คริสต์​ เพื่อ​ทุก​คน​จะ​ได้รับ​สม​กับ​การ​ที่​ได้​ประพฤติ​ใน​ร่างกาย​นี้ แล้ว​แต่​จะ​ดี​หรือ​ชั่ว​ นี่คือสิ่งที่เราทุกคนมี…เท่ากัน…คือ กำหนดการที่จะได้รายงานตัวกับพระเยซูคริสต์เจ้า อาเมน