สาส์นศิษยาภิบาลอาทิตย์ที่ 17 สิงหาคม 2014

“…รีบ….สารภาพบาป”

สดุดี 119:176 ข้า​พระ​องค์​หลง​เจิ่น​ดัง​แกะ​ที่​หายไป ขอ​ทรง​เสาะ​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระ​องค์ เพราะ​ข้า​พระ​องค์​ไม่​ลืม​พระ​บัญญัติ​ของ​พระ​องค์​ “บาป” แปลว่า พลาดไปจากเป้า หรือพลาดไปจากน้ำพระทัยของพระเจ้า หนังสือสดุดีข้างต้นเป็นข้อปิดท้ายของผู้ที่อยู่กับพระธรรมพระโอวาท พระบัญญัติ กฎหมาย ข้อบังคับ ถ้อยคำพระวจนะของพระเจ้าตลอดเวลา แต่…เขาก็ยังรู้ตัวว่าตนเองนั้นเป็นเหมือนแกะที่มักหลงเจิ่น ผิดไปจากเป้าหมายน้ำพระทัยพระเจ้า เขารู้ว่า พระเจ้าคือผู้นำเขากลับสู่หนทางที่ควรจะเดิน ขอ​ทรง​เสาะ​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระ​องค์ นี่คือท่าทีของผู้ที่แม้จะระมัดระวังก็ยังพลาดได้ พระคัมภีร์ใหม่ก็มีเรื่องของผู้ระมัดระวังที่พลาดได้ด้วยเช่นกัน 1ยอห์น 1:9 ถ้า​เรา​สารภาพ​บาป​ของ​เรา ​พระ​องค์​ทรง​สัตย์​ซื่อ​และ​เที่ยง​ธรรม ​ก็​จะ​ทรง​โปรด​ยก​บาป​ของ​เรา และ​จะ​ทรง​ชำระ​เรา​ให้​พ้น​จาก​การ​อธรรม​ทั้งสิ้น​ พระคัมภีร์ใหม่ตอนนี้ไม่ได้เปิดช่องโอกาสให้แก่คนที่อยากทำบาปแล้วกลับมาสารภาพ แต่เป็นเรื่องของการ…รีบ…สารภาพบาป… เป็นความไม่อ้อยอิ่งอยู่กับความบาป หรือสิ่งที่ทำให้เราหลงไปจากทางของพระเจ้า ทำไมต้อง…รีบ…สารภาพบาป… ข้าพเจ้าอยากจะยกตัวอย่างภาพของเข็มทิศเครื่องบิน ซึ่งหากตั้งผิดองศาไปเพียงนิดเดียว เครื่องบินก็จะบินห่างจากจุดหมายปลายทางชนิดตรงกันข้ามกับเส้นทางที่จะไปได้ (ไปไม่ถึงที่หมายในที่สุด) เช่นเดียวกัน การ…รีบ…สารภาพบาป…เป็นการรีบปรับทิศทางกลับมาอยู่ในทางของพระเจ้า หากยังอ้อยอิ่งอยู่กับความบาป ชีวิตก็จะยิ่งออกห่างจากทางของพระเจ้าจนกลายเป็นตรงกันข้ามกับทางของพระเจ้า (ไปไม่ถึงสุดปลายทาง) หนังสือยากอบได้กล่าวถึงความร้ายแรงต่อชีวิตของคนที่ทำบาปแล้วยังส่งผลกระทบต่อคนมากมายด้ว ยากอบ 5:19-20 19 พี่​น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ถ้า​คน​ใด​ใน​พวก​ท่าน​หลง​ผิด​ไป​จาก​ความ​จริง และ​ผู้ใด​ชัก​จูง​เขา​ให้​เขา​กลับ​ใจ​เสีย​ใหม่​20 จง​ให้​ผู้​นั้น​รู้​เถิด​ว่า ผู้​ที่​ช่วย​คน​บาป​คน​หนึ่ง​ให้​พ้น​จาก​ทาง​ผิด​ของ​เขา​นั้น ​ก็​ได้​ช่วย​จิต​วิญญาณ​ของ​เขา​ให้​รอด​พ้น​จาก​ความ​ตาย และ​ได้​กำจัด​บาป​เสีย​มาก​มาย นอกจากจะไปไม่ถึงสุดทางของพระเจ้าแล้ว ยังไปสิ้นสุดที่ทางของความตาย …รีบ…สารภาพบาป…เป็นการหันกลับจากทางบาป เลิกทำบาป และกลับใจใหม่ และยังเป็นโอกาสขณะที่ทำได้ขณะยังมีชีวิตอยู่  เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ขณะข้าพเจ้าวางเบ็ดตกปลาไว้ริมคลองข้างบ้าน แล้วปลามากินเหยื่ออย่างรวดเร็วจนข้าพเจ้าคว้าคันเบ็ดไว้ไม่ทัน คันเบ็ดหล่นลงคลอง เนื่องจากปลาตัวใหญ่ มันก็ลากคันเบ็ดหายไป จนต้องวานคนมาทำสวนที่ติดกันให้ช่วยลงงมให้ คนสวนงมในคลองเป็นร้อยเมตรไปมาสามรอบ จนจะถอดใจ ข้าพเจ้ารู้ว่า ข้าพเจ้าต้องรีบสารภาพบาป ข้าพเจ้าอธิษฐานกับพระเจ้าขอให้เจอ และรู้ว่า เหตุการณ์ครั้งนี้ข้าพเจ้าต้องขอพระเจ้ายกโทษในความขี้บ่น อารมณ์เสีย สุดท้ายปลาว่ายเอาเบ็ดสะบัดคืนให้ตรงหน้าข้าพเจ้าอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้นึกถึงเรื่องโยนาห์อธิษฐานคืนสู่น้ำพระทัยพระเจ้า พระเจ้าทรงสั่งปลาให้สำรอกโยนาห์ออกมาสู่แผ่นดินแห้ง