สาส์นศิษยาภิบาลอาทิตย์ที่ 26 กรกฏาคม 2020

“เป็นที่ต้องการ….”

มัทธิว 5:13 13 “ท่าน​ทั้ง​หลาย​เป็น​เกลือ​แห่ง​โลก ถ้า​เกลือ​นั้น​หมด​รส​เค็ม​ไป​แล้ว จะ​ทำ​ให้​กลับ​เค็ม​อีก​อย่างไร​ได้ แต่​นั้น​ไป​ก็​ไม่​เป็น​ประโยชน์​อะไร มี​แต่​จะ​ทิ้ง​เสีย​สำหรับ​คน​เหยียบ​ย่ำ

ย้อนกลับไปในยุคสมัยที่อาณาจักรโรมันรุ่งเรือง ‘เกลือ’ ถูกนำมาจับจ่ายใช้สอยแลกเปลี่ยนกับสิ่งของต่างๆ ราวกับว่าเป็นเงินตรากันเลยทีเดียว นั่นเป็นเพราะความหายากของมันจึงทำให้ต้องมีการขุดเหมืองลงไปเอาเกลือขึ้นมา อีกทั้งยังมีกระบวนการขนส่งที่ยุ่งยากที่ต้องทำกันในช่วงหน้าแล้งเท่านั้นเพราะความชื้นจะทำให้เกลือมีเชื้อรา แถมยังต้องคอยระวังเหล่าขโมยโจรกันอีก  นอกจากนี้เกลือยังเป็นสิ่งสำคัญที่สามารถใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันของผู้คนในยุคโบราณอีกมากมาย ทั้งถนอมอาหาร ปรุงรสอาหาร และทำยารักษาโรค จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงได้มีค่ามากมายขนาดนี้

เท่านั้นยังไม่พอ ‘เกลือ’ ยังถูกนำมาใช้เป็นสิ่งตอบแทนค่าแรงให้กับเหล่าทหาร เวลาที่พวกเขากลับมาจากการทำสงคราม  ผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษาศาสตร์จึงได้ตั้งข้อสันนิษฐานเอาไว้ว่ารากศัพท์ของคำว่า Salary (เงินเดือน, สินจ้าง) ก็น่าจะมาจากการจ่ายค่าแรงด้วยเกลือ (Salt) ของอาณาจักรโรมันนี่แหละ  ในอดีตที่ผ่านมา ‘เกลือ’ เป็นแร่ที่มีความสำคัญมากจริงๆ มันเป็นตัวการที่ทำให้เกิดสงคราม อีกทั้งยังเป็นตัวชี้วัดถึงความมั่นคงทางเศรษฐกิจของอาณาจักรมากยิ่งกว่าทองคำ

พระเยซูคริสต์ทรงสอนสาวกให้พวกเขาเป็นเกลือ  นั่นคือการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า เป็นประโยชน์  เป็นที่ต้องการของสังคม เป็นผู้นำการเยียวยาไปสู่สังคมที่บาดเจ็บ และป่วยทางจิตใจ ส่งต่อบาดแผล ทำร้ายกันและกัน ปฏิเสธกัน แสดงความไม่ต้องการกันและกัน  คริสเตียนคือสาวก ศิษย์ของพระเยซูคริสต์ที่จะต้องเป็นเกลือ

1โครินธ์10:23-24 23 เรา​ทำ​สิ่ง​สารพัด​ได้ แต่​ไม่ใช่​ทุก​สิ่ง​ที่​จะ​ทำ​ได้​นั้น​เป็น​ประโยชน์ เรา​ทำ​สิ่ง​สารพัด​ได้ แต่​ไม่ใช่​ทุก​สิ่ง​ที่​จะ​ทำ​ให้​เจริญ​ขึ้น​24 อย่า​ให้​ผู้ใด​เห็น​แก่​ประโยชน์​ส่วนตัว แต่​จง​เห็น​แก่​ประโยชน์​ของ​คน​อื่น​

ขอให้เราที่เป็นคริสตจักรดำรงอยู่เป็นที่ต้องการและเป็นประโยชน์ของสังคม อาเมน